امید، یکی از نیازهای انسان در زندگی است و عاملی برای رشد و موفقیت آدمی به شمار می آید. امید، تأثیر بسزایی در افزایش توانایی و فعالیت سالم دارد و ضرورتی است که به زندگی فرد معنا و جهت می دهد. در آیات قرآن به امیدواری و نومیدی نیز اشاره شده است، چنانکه در بخشی از آیه 87 سوره «یوسف» بندگان خود را به امید و دوری از یاس و ناامیدی دعوت می‌کند. «”… إِنَّهُ لا یَیْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْکافِرُون” جز گروه کافران کسی از رحمت خدا نومید نمی شود».

رسانه ها هم در تزریق امید به جامعه نقش پررنگی دارد. در تولید و انتشار اخبار این نقش اهمیت مضاعفی دارد. انتقال درست اخبار وظیفه اصلی رسانه هاست اما باید از سیاه نمایی پرهیز کرد. اگر مطلبی که در رسانه‌ها منتشر می‌شود امید بخش باشد و سابقه ذهنی مخاطب هم به آن اجازه بدهد که پیام رسانه را باور کند طبعاً امید و خوش بینی در جامعه گسترش می یابد. امیدآفرینی در خبر نوعی رویکرد خبری است که در ساختار و محتوای خود وضعیت موجود کشور را مبتنی بر ظرفیت‌های بالقوه و بالفعل، با نگاه واقع‌گرایانه، دقیق، عینی و ناظر بر حل مسئله پوشش می‌دهد و با ترسیم آینده‌ای روشن برای مخاطبان، اعتماد به نفس و انگیزه لازم برای تلاش در راستای دستیابی به اهداف فردی، گروهی و ملی را به عنوان وضعیت مطلوب ایجاد می‌کند. (هراتی و البرزی، 1396، ص 11)

نوشتار حاضر خلاصه ای از برنامه انعکاس است که خرداد ماه از شبکه رادیویی گفتگو پخش شد. مهمانان این برنامه زنده رادیویی آقایان دکتر بابایی عضو هیئت علمی دانشگاه خوارزمی و دکترای علوم سیاسی، آقای محمد اسماعیلی رئیس فرهنگسرای رسانه، دکتر هادی البرزی مدرس دانشگاه و دکترای مدیریت رسانه، دکتر روح ا… فروزش دکترای حقوق و استاد دانشگاه و آقای احد آزادی خواه سخنگوی کمیسیون فرهنگی مجلس بودند که موضوع «بررسی نقش رسانه ها در تزریق امید و امیدآفرینی» را بحث و تبادل نظر گذاشتند.

در ادامه مهمترین بخش های این گفتگو در قالب یک پژوهش تلخیص شده ارائه می شود.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *